ขับรถไปแหลมพรหมเทพ ภูเก็ต
แหลมพรหมเทพคือจุดใต้สุดของเกาะ และถนนไปที่นั่นวิ่งจากราไวย์ผ่านเนินเขาเลียบในหาน แล้วไต่ขึ้นตรงไปยังลานบนแหลม เกือบทุกคนอยากไปถึงตอนพระอาทิตย์ตก และนั่นแหละคือสิ่งที่เปลี่ยนการขับสั้น ๆ ให้กลายเป็นปัญหาเรื่องที่จอดและเรื่องการออกจากที่นั่น
อัปเดตเมื่อ 14 กันยายน 2569
- ส่งรถถึงโรงแรมและสนามบิน
- ตอบในแชท ไม่ต้องโทร
- อธิบายเรื่องประกันก่อนเซ็นสัญญา
ถนนออกไปแหลม
จุดตั้งต้นคือฝั่งใต้ของเกาะแถวราไวย์ จากตรงนั้นถนนมุ่งตะวันตกผ่านเนินเขา ผ่านหนองน้ำกับหาดในหาน แล้วไต่ขึ้นสันเขาซึ่งวิ่งต่อไปจนถึงแหลม ยางมะตอยดีตลอดทาง แต่รูปตัดของถนนเปลี่ยนตลอดเวลา ทั้งเนินสั้น โค้ง และทางลง
ช่วงระหว่างในหานกับแหลมสวยที่สุดและจอดยากที่สุดพร้อมกัน วิวเปิดออกทุกโค้งแต่ไม่มีที่ให้แวะ เพราะไหล่ทางแคบและมีรถตามหลังโค้งมาเสมอ ใครที่หวังจะถ่ายรูประหว่างทางต้องรอไปถ่ายบนลานเอา
ทางไต่ช่วงสุดท้าย
ทางไต่สั้น ๆ ที่มีโค้งพาขึ้นไปถึงตัวแหลม ไม่ยากแต่แคบ และตอนพระอาทิตย์ตกจะมีรถขึ้นกับรถลงพร้อมกัน แถมมีมอเตอร์ไซค์แทรกอยู่ตลอดสาย การสวนกันตรงนั้นแก้ด้วยความช้าและการให้ทางกัน ไม่ใช่ด้วยหลักว่าใครมาถึงก่อน
จากป่าตองและย่านทางเหนือ เส้นทางยาวกว่าและวิ่งได้สองแบบ คือผ่านฉลองหรือเลียบชายฝั่งตะวันตก ความต่างของเวลามีนัยสำคัญ และมันถ่างออกอีกในชั่วโมงพระอาทิตย์ตก เพราะทางเข้าสู่ทางใต้ตอนเย็นแน่นเป็นปกติ
เรื่องนี้หมายความว่าอย่างไรกับตัวรถ
ถนนรับรถได้ทุกคันและไม่ต้องใช้ความสูงใต้ท้องรถ สิ่งที่ต้องมีคือเบรกที่ทำงานได้จริงกับความเข้าใจว่าจะรับมือทางลงสั้นและชันอย่างไร เพราะที่นี่มันมาต่อกันเป็นชุด และการเหยียบเบรกค้างทำให้ระบบร้อนได้เท่ากับทางเขายาว ๆ เพียงแต่ร้อนขึ้นทีละงวด
ลมบนแหลมพัดแรงและพัดตลอดเวลา ประตูที่เปิดออกบนลานโดยไม่มีมือจับไว้จะสะบัดไปสุดแล้วไปเจอรถคันข้าง ๆ พอดี และนั่นคือสาเหตุธรรมดาที่สุดของรอยบนรถเช่าในที่แบบนี้ จับประตูไว้เสมอแม้ในจังหวะที่รู้สึกว่าลมนิ่ง
ไอเกลือกับกระจก
แหลมเปิดรับทะเลรอบด้าน และละอองเกลือจะเกาะกระจกภายในชั่วโมงเดียวที่จอดไว้ การขับกลับตอนเย็นย้อนแสงต่ำผ่านกระจกที่มีคราบเกลือใกล้เคียงกับการขับโดยมองไม่เห็น ฉีดน้ำก่อน แล้วค่อยเปิดใบปัด ไม่อย่างนั้นคุณจะได้รอยขนแมวติดกระจกไปตลอด
อีกรายละเอียดหนึ่ง บนสันเขาที่เปิดโล่ง รถร้อนจัดตอนกลางวันแล้วเย็นลงเร็วตอนค่ำ ความสวิงแบบนั้นทำให้กระจกเป็นฝ้าจากด้านในเมื่อเปิดแอร์ ปรับช่องลมไปที่กระจกหน้าไว้ล่วงหน้า ไม่ใช่ตอนที่มองไม่เห็นแล้ว
สำคัญการออกจากลานจอดหลังพระอาทิตย์ตกคือส่วนที่ไม่น่าอภิรมย์ที่สุดของทริปนี้ ทุกคนออกพร้อมกัน ลานว่างลงเป็นระลอกเดียว และมอเตอร์ไซค์ที่ไม่เปิดไฟก็แทรกอยู่ระหว่างรถในระลอกนั้น การรออยู่กับที่สักสิบนาทีใจเย็นกว่าการเข้าไปอยู่ในกระแสนั้นบนทางลงแคบ ๆ ในความมืด
จอดรถตรงไหน
ลานหลักบนแหลมใหญ่ ลาดยาง และตีเส้นไว้ กลางวันว่าง ก่อนพระอาทิตย์ตกราวหนึ่งชั่วโมงจะเต็มสนิท แล้วคนที่มาสายเริ่มจอดกันตามแนวถนนทางเข้า ทำให้ถนนเหลือเลนเดียว
แถวรถที่เรียงตามถนนนั่นแหละคือสิ่งที่ติดกันทีหลัง เพราะตอนกระแสรถไหลลงหลังตะวันลับ ช่วงแคบไม่มีที่ให้สวน แล้วทั้งแถวก็ต้องรอ การมาถึงก่อนหนึ่งชั่วโมงไม่ได้เกี่ยวกับการได้ช่องจอดดี ๆ แต่เกี่ยวกับการได้ออกอย่างปกติ
ร่มและของในรถ
บนลานแทบไม่มีร่มเลย เพราะสันเขาเปิดโล่งและต้นไม้ก็เตี้ย กลางวันรถกลายเป็นเตาอบภายในครึ่งชั่วโมง การมาช่วงกลางวันจึงควรวางแผนให้สั้น และเก็บของบนคอนโซลหน้าให้หมด เพราะทุกอย่างตรงนั้นจะร้อนจนหยิบไม่ได้
ร้านค้าข้างลานทำให้มีคนเดินตัดผ่านช่องทางรถตลอด ใช้ความเร็วเท่าคนเดินเมื่ออยู่บนลาน และหันไปมองไหล่ตัวเองก่อนถอยออก เพราะคนที่เดินระหว่างรถไม่ได้มองว่ามีใครกำลังจะขยับ
ไปตอนไหนดีถ้าไม่ใช่ช่วงตะวันตก
ตอนเช้าบนแหลมเป็นช่วงที่คนประเมินค่าต่ำเกินไป ลานว่าง อากาศใส ถนนโล่ง และทั้งทริปใช้เวลาเท่ากับเวลาขับพอดี สำหรับคนที่เพิ่งได้ขับในโซนนี้เป็นครั้งแรก นั่นคือวิธีทำความรู้จักเส้นทางที่ดีที่สุด
ช่วงกลางวันแย่ที่สุด แดดอยู่เหนือหัว ไม่มีร่ม รถอบ และตัววิวเองก็แบนที่สุดในวัน การมาตอนเที่ยงสมเหตุสมผลอย่างเดียวคือมาตอนขากลับจากหาดทางใต้
เดือนที่ฝนตก
หน้าฝนแหลมทำงานคนละแบบ เมฆปิดเส้นขอบฟ้า แต่ลมกับคลื่นที่ตีโขดหินดูน่าประทับใจและแทบไม่มีคน ถนนช่วงนั้นต้องการความสนใจตรงทางลง ตรงที่มีน้ำนอนขวางเลนอยู่หลังฝนกระหน่ำผ่านไป
ต่อกับที่อื่นทางใต้อย่างไร
ทางใต้ของเกาะกระชับ การวางแหลมไว้ท้ายเส้นทางของวันจึงสมเหตุสมผล คือไปหาดกับอ่าวก่อน แล้วค่อยขึ้นสันเขาไปดูวิวทีหลัง ลำดับกลับกันใช้ได้ไม่ดีนัก เพราะไม่มีเหตุผลจะไปหาดหลังจากตะวันลับไปแล้ว
หนองน้ำกับหาดที่อยู่บนทางไปแหลมคือจุดพักตามธรรมชาติก่อนถึงตัวแหลม ตรงนั้นมีร่มและมีลานจอดเป็นเรื่องเป็นราว ทำให้เป็นที่ที่ดีสำหรับการหยุดพักก่อนจะขึ้นไปอยู่บนสันเขาที่เปิดโล่งตอนเย็น
ปั๊มทางใต้สุดมีแต่ไม่เยอะ และตอนเย็นจะมีแถวรอที่เกิดจากรถกลุ่มเดียวกับที่เพิ่งยืนดูตะวันข้าง ๆ คุณ เติมน้ำมันตอนขาไปดีกว่าตอนขากลับ
ถ้าทางใต้คือฐานของคุณตลอดสัปดาห์ เราเอารถไปส่งให้ถึงที่นั่นได้ ทักมาทาง WhatsApp พร้อมวันที่และชื่อที่พัก หรือ Telegram ถ้าถนัดกว่า ค่าเช่าจ่ายผ่านพร้อมเพย์หรือเงินสดก็ได้ตามสะดวก
รถสำหรับทริปนี้
ดูทั้งหมด →
คำถามที่พบบ่อย
ขับไปแหลมพรหมเทพไปทางไหน
จากฝั่งใต้ของเกาะแถวราไวย์ ถนนมุ่งตะวันตกผ่านเนินเขา ผ่านหนองน้ำกับหาดในหาน แล้ววิ่งต่อไปตามสันเขาจนถึงแหลม ยางมะตอยดีตลอด ความยากอย่างเดียวคือเนินกับโค้งที่มาต่อกันไม่หยุด
ที่แหลมพรหมเทพมีที่จอดไหม
ลานหลักใหญ่ ลาดยาง และตีเส้นไว้ กลางวันว่าง ส่วนราวหนึ่งชั่วโมงก่อนตะวันตกจะเต็ม หลังจากนั้นคนที่มาสายจะจอดตามแนวถนนทางเข้าจนถนนเหลือเลนเดียว ซึ่งเป็นต้นเหตุของรถติดตอนขากลับ
ควรไปถึงกี่โมงถ้าจะดูพระอาทิตย์ตก
อย่างน้อยหนึ่งชั่วโมงก่อน และเหตุผลอยู่ที่ขาออกมากกว่าอยู่ที่วิว เพราะรถที่เรียงกันอยู่บนถนนทางเข้าแคบ ๆ สวนกับรถที่กำลังลงไม่ได้ แล้วทั้งแถวก็ต้องยืนรอไปพร้อมกัน
ต้องใช้รถอเนกประสงค์ไหม
ไม่ต้อง ถนนลาดยางและความสูงใต้ท้องรถไม่เกี่ยวเลย สิ่งที่สำคัญกว่าคือเบรกที่ทำงานดี เพราะทางลงสั้นและชันมาต่อกันเป็นชุด และการเหยียบค้างทำให้ร้อนได้เหมือนกับทางเขายาว
บนลานจอดต้องระวังอะไร
ลมพัดแรงและพัดตลอด ให้จับประตูไว้ด้วยมือทุกครั้ง เพราะประตูที่สะบัดไปจะไปโดนรถข้าง ๆ ทันที นอกจากนั้นแทบไม่มีร่มเลย และกลางวันห้องโดยสารจะร้อนจนนั่งไม่ได้ภายในครึ่งชั่วโมง
ไปแหลมนอกช่วงพระอาทิตย์ตกคุ้มไหม
ตอนเช้าคือทางเลือกที่คนมองข้าม ลานว่าง อากาศใส ถนนโล่ง ส่วนช่วงกลางวันเป็นเวลาเดียวที่ควรเลี่ยง เพราะไม่มีร่มและวิวก็แบนที่สุดในรอบวันจนไม่คุ้มกับการอบตัวอยู่ในรถ
ทักมาได้เลย เราจะหารถที่เหมาะกับคุณ
เราตอบในแชท ไม่ต้องกรอกฟอร์ม ไม่ต้องโทร และไม่ต้องรอสาย