ขับรถเที่ยวธรรมชาติและอุทยานบนภูเก็ต
ส่วนที่ยังเป็นป่าของเกาะเริ่มตรงที่แนวรีสอร์ตจบลง ทั้งเขตอนุรักษ์เขาพระแทวตอนกลาง ป่าชายเลนทางตะวันออก และถนนป่าในเนินเขาของถลาง รถทุกคันไปได้ แต่เกือบทุกที่กิโลสุดท้ายจะออกจากยางมะตอย และหลังฝนตกกิโลพวกนั้นคือสิ่งที่ตัดสินว่าคุณจะไปถึงหรือจะต้องย้อนกลับ
อัปเดตเมื่อ 14 กันยายน 2569
- ส่งรถถึงโรงแรมและสนามบิน
- ตอบในแชท ไม่ต้องโทร
- อธิบายเรื่องประกันก่อนเซ็นสัญญา
สามทิศธรรมชาติและถนนที่ไปถึง
ทิศแรกคือตอนกลางของเกาะ เขตอนุรักษ์ที่มีน้ำตกและเส้นทางเดินป่า ทางเข้าแยกออกจากถนนเทพกระษัตรี ปากทางมีป้าย และถนนไปถึงประตูก็ลาดยางและสงบ ทิศที่สองคือตะวันออก คันดินป่าชายเลนกับสะพานไม้ชมธรรมชาติที่อยู่เลยท่าเรือออกไป เข้าถึงด้วยถนนแคบเลียบน้ำที่สวนกับรถบรรทุกไม่ได้ทุกจุด ทิศที่สามคือเนินเขาของถลางกับฝั่งตะวันตก ที่มีถนนป่าวิ่งออกไปหาจุดที่มองเห็นอ่าว
ระยะทางสั้นแต่เวลาเดินทางหลอกตา ยี่สิบกิโลบนถนนสายในกินเวลานานกว่าสี่สิบกิโลบนถนนสายหลัก เพราะโค้งที่มาไม่หยุด มอเตอร์ไซค์ หมาบนไหล่ทาง และรถบรรทุกผลไม้ที่ไม่ได้รีบร้อนอะไรเลย
แอปนำทางเลิกทำงานตรงไหน
แผนที่พาไปถึงประตูอุทยานได้แม่นยำ เลยจากนั้นไปหาเส้นทางเดิน น้ำตก หรือสะพานไม้ในป่าชายเลน จะเริ่มเป็นทางที่ไม่มีชื่อ และแอปก็ลากเส้นไปตรงที่มีไม้กั้นตั้งอยู่ จากตรงนั้นให้เดินตามป้ายของอุทยานเอง ซึ่งมีอยู่จริง เพียงแต่สีซีดไปแล้ว
เรื่องนี้หมายความว่าอย่างไรกับตัวรถ
รถอเนกประสงค์คุ้มที่นี่เพราะความสูงใต้ท้องรถกับตำแหน่งนั่งที่สูง ไม่ใช่เพราะขับเคลื่อนสี่ล้อ บนทางที่เป็นร่อง กันชนเตี้ยจะเก็บก้อนหินไปเรื่อย และหลังฝนกระหน่ำในร่องจะมีน้ำที่มองไม่เห็นความลึก ขับเคลื่อนสี่ล้อแทบไม่จำเป็นเลยบนภูเก็ต ส่วนความสูงที่เหลือเผื่อไว้นั้นจำเป็น
เรื่องยาง รถเช่าใช้ชีวิตอยู่บนยางมะตอย และบนดินเหนียวเปียกยางของมันทำตัวเหมือนสกี บนทางขึ้นคุณจะรู้สึกได้ทันที ล้อจะหลุดและรถจะไถลออกด้านข้าง การพยายามกลับรถในจังหวะนั้นแย่กว่าการค่อย ๆ ถอยกลับลงมาตามร่องของตัวเอง
น้ำมันกับสัญญาณ ปั๊มตั้งอยู่บนถนนสายหลักและในเขตป่าไม่มีเลย ส่วนสัญญาณหายไปทีละช่วงในหุบ เข้าป่าด้วยถังที่เต็มและแผนที่ที่โหลดไว้แล้วเป็นนิสัยปกติของคนที่นี่ ไม่ใช่ความระวังที่มากเกินไป
ล้างรถหลังกลับ
ฝุ่นดินลูกรังสีแดงแทรกเข้าไปในชายบันไดกับซุ้มล้อ และรถต้องกลับไปในสภาพเดียวกับตอนที่รับมา การล้างรถระหว่างทางกลับถูกกว่าการไปเถียงกันในลานของร้านเช่า
สำคัญการออกจากยางมะตอยตอนฝนตกเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดข้อพิพาทกับประกันบ่อย เพราะความเสียหายใต้ท้องรถและกันชนบนทางที่ไม่ได้ลาดยางถูกยกเว้นไว้ในสัญญาเช่าหลายฉบับ ถ้าร่องลึกกว่าฝ่ามือของคุณ การจอดแล้วเดินจากตรงนั้นถูกกว่าการขับต่อไปมาก
จอดรถที่จุดธรรมชาติตรงไหน
ที่ประตูเขตอนุรักษ์มีลานจอดเป็นเรื่องเป็นราวและมีร่ม ส่วนที่น้ำตกกับปากทางเดินมีแค่จุดที่ถนนกว้างออก ซึ่งรถจอดซ้อนกันสองแถว และการเป็นคันแรกที่ออกก็ไม่ใช่ทางเลือก ส่วนที่สะพานไม้ในป่าชายเลนไม่มีที่จอดเลย คันดินแคบและการหยุดบนนั้นคือการปิดถนน
การเลือกร่มไม่ได้เลือกเพื่อความสบายอย่างเดียว รถที่ยืนตากแดดสามชั่วโมงจะต้อนรับคุณด้วยพวงมาลัยที่ร้อนจนจับไม่ได้ และแอร์ก็เพิ่งจะเข้าที่ตอนวิ่งไปแล้วอีกสองสามกิโล
ลิง
บนทางเข้าจุดที่อยู่ติดป่า ลิงทำงานอย่างเป็นระบบ ทั้งกระจกที่เปิดค้าง ถุงที่วางบนเบาะ และขวดที่ลืมไว้บนคอนโซล ปิดกระจกให้สนิทและเก็บห้องโดยสารให้โล่งคือทางเดียวที่จะไม่ต้องมานั่งดูรอยขีดข่วนบนวัสดุภายในทีหลัง
อย่าให้อาหารและอย่าเปิดกระจกเพื่อถ่ายรูปใกล้ ๆ เมื่อมันเคยได้แล้วมันจะกลับมาที่รถคันถัดไป และคันถัดไปนั้นอาจเป็นรถของคุณเองในวันหลัง
ป่าชายเลนและถนนบนคันดินฝั่งตะวันออก
ฝั่งตะวันออกดูว่างเปล่าบนแผนที่ และนั่นคือภาพที่ซื่อสัตย์ ที่นี่ไม่มีหาด แต่มีท่าเรือ มีป่าชายเลน และมีถนนแคบบนคันดินระหว่างน้ำกับแนวไม้ ผิวทางใช้ได้ ส่วนความกว้างนั้นทำให้กระบะที่สวนมาเบียดคุณไปจนสุดขอบ
น้ำขึ้นน้ำลงเปลี่ยนภาพทั้งหมด ตอนน้ำลงป่าชายเลนยืนอยู่บนเลน ตอนน้ำขึ้นถนนบางช่วงอยู่ระดับเดียวกับผิวน้ำ และช่วงต่ำก็มีน้ำท่วมได้หลังฝนหนัก คุณตัดสินความลึกของแอ่งน้ำบนคันดินไม่ได้ เพราะมันไม่มีขอบ มีแต่การไถลลงไปในเลน
สะพานไม้ชมธรรมชาติ
สะพานไม้พาเดินเข้าไปในดงไม้ และรถจอดกันบนไหล่ทางข้าง ๆ นั้นเลย กติกาง่ายมาก ล้อทั้งสี่ต้องอยู่บนของแข็ง หญ้าเปียกตรงขอบคันดินทำตัวเหมือนสบู่เมื่อรับน้ำหนักรถ
ไปตอนน้ำลงจะเห็นระบบรากได้ชัดกว่า ส่วนตอนน้ำขึ้นจะได้เห็นเรือเข้าออก ทั้งสองแบบคุ้มค่า แต่วางแผนตามเวลาน้ำจะได้ภาพที่ตั้งใจไว้แทนที่จะได้ภาพที่บังเอิญเจอ
จัดวันรอบจุดธรรมชาติ
การจับคู่ที่ใช้ได้จริงคือเขตอนุรักษ์ตอนเช้า กินข้าวเที่ยงที่ถลาง แล้วไปป่าชายเลนกับพระอาทิตย์ตกทางตะวันออก ช่วงเดินทางระหว่างตอนกลางกับชายฝั่งตะวันออกราวครึ่งชั่วโมง และเป็นช่วงยาวช่วงเดียวของวัน
ทางเลือกที่สองสำหรับคนที่พักฝั่งตะวันตกคือเนินเขากับจุดชมวิวตอนเช้า ลงมาหาน้ำตอนเที่ยง แล้วกลับก่อนมืด การขับกลางคืนบนถนนป่าที่เป็นเนินและไม่มีไฟเป็นบททดสอบของตัวมันเอง และคนที่เพิ่งเริ่มขับควรข้ามมันไป
เดินป่าโดยไม่มีไกด์ทำได้ตราบใดที่อยู่บนเส้นทางที่อุทยานทำเครื่องหมายไว้ เลยจากนั้นคือป่าจริง ที่โทรศัพท์ไม่มีสัญญาณและร่องรอยทางเดินก็หายไปในพงภายในร้อยเมตร
ถ้าทางดินในป่าอยู่ในแผนของคุณ ขอรถที่มีความสูงใต้ท้องตั้งแต่ตอนจอง ทักมาทาง WhatsApp พร้อมวันที่ หรือ Telegram ถ้าถนัดกว่า ค่าเช่าจ่ายผ่านพร้อมเพย์หรือเงินสดก็ได้ตามสะดวก
รถสำหรับทริปนี้
ดูทั้งหมด →
คำถามที่พบบ่อย
ขับไปเขาพระแทวอย่างไร
เขตอนุรักษ์อยู่ตอนกลางของเกาะ และทางเข้าแยกออกจากถนนเทพกระษัตรีตรงปากทางที่มีป้ายบอก ถนนไปถึงประตูลาดยาง ใช้เวลาจากแนวรีสอร์ตราวครึ่งชั่วโมง ส่วนทางไปจุดที่ไกลกว่านั้นเลยประตูไปเป็นทางที่ไม่ได้ลาดยาง
เที่ยวธรรมชาติต้องใช้รถขับเคลื่อนสี่ล้อไหม
ไม่ต้อง และคนบนเกาะแทบไม่มีใครใช้ สิ่งที่มีค่าคือความสูงใต้ท้องรถ เพราะกิโลสุดท้ายที่ไปน้ำตกกับจุดชมวิวเป็นทางดินที่มีร่อง ซึ่งรถเตี้ยจะครูดท้องเข้าอย่างจัง
ป่าชายเลนอยู่ตรงไหนและขับไปถึงได้ไหม
ทอดยาวอยู่ตามชายฝั่งตะวันออก เข้าถึงด้วยถนนแคบบนคันดินที่อยู่เลยท่าเรือออกไป ขับไปถึงสะพานไม้ชมธรรมชาติได้ แต่ตรงนั้นไม่มีที่จอด รถจอดบนไหล่ทางและต้องให้ล้อทั้งสี่อยู่บนของแข็งเท่านั้น
เดินป่าเองโดยไม่มีไกด์ได้ไหม
ได้ เส้นทางที่อุทยานทำเครื่องหมายไว้เดินเองได้โดยเข้าทางประตู แต่เลยเส้นทางออกไปคือป่าที่ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์และไม่มีจุดสังเกต การออกนอกเส้นทางจึงไม่ฉลาดแม้จะตั้งใจเดินแค่แป๊บเดียว
ควรไปน้ำตกตอนไหน
ตอนเช้า เพราะกลางวันป่าจะอบและชื้น ส่วนช่วงที่เป็นดินก็นิ่มลงหลังฝนตอนบ่าย พอใกล้เย็นหมอกจะลงบนถนนที่เป็นเนิน และขากลับผ่านป่าในความมืดก็กลายเป็นทางที่ยาวกว่าที่คิดไว้มาก
กลับจากป่าแล้วต้องล้างรถไหม
ปกติต้อง เพราะฝุ่นดินลูกรังสีแดงแทรกเข้าไปในชายบันไดกับซุ้มล้อและเห็นได้ชัด การแวะล้างรถระหว่างทางกลับถูกกว่าการไปคุยกันเรื่องสภาพรถตอนคืนรถอย่างเทียบกันไม่ได้
ทักมาได้เลย เราจะหารถที่เหมาะกับคุณ
เราตอบในแชท ไม่ต้องกรอกฟอร์ม ไม่ต้องโทร และไม่ต้องรอสาย