เที่ยวหาดฝั่งตะวันตกของภูเก็ตด้วยรถ

ถนนเลียบชายฝั่งทำงานอย่างไร

ไม่มีถนนเส้นเดียวที่วิ่งเลียบฝั่งตะวันตกได้ตลอด มีแต่ชุดของช่วง คือทางลงสู่อ่าว ตัวอ่าว ทางขึ้นและเนิน แล้วก็อ่าวถัดไป ระหว่างหาดทางเหนือถนนเกือบราบ ส่วนใต้กมลาลงมาภูมิประเทศจริงเริ่มขึ้น มีทั้งโค้งและความชัน

ทางเหนือซึ่งได้แก่ไม้ขาว ในทอน ในยาง และบางเทา ผ่านไปเร็วและสงบ แล้วต่อด้วยสุรินทร์กับกมลา จากนั้นคือช่วงที่หนาแน่นที่สุด คือป่าตอง เนินข้ามไปกะรน กะตะ และทางลงสู่ในหาน ตรงนี้ความเร็วตกและรถก็หนาขึ้น

เผื่อเวลาเท่าไร

ทั้งแนวชายฝั่งพร้อมจุดแวะต้องใช้ทั้งวัน ถ้าเป้าหมายคือแค่ได้เห็นแนวชายฝั่ง ครึ่งวันก็พอ แต่ตอนนั้นต้องเลือกเอาอย่างใดอย่างหนึ่ง คือทางเหนือที่มีหาดกว้างและคนน้อย หรือทางใต้ที่มีอ่าวกับจุดชมวิว

เรื่องนี้หมายความว่าอย่างไรกับตัวรถ

ภาระหลักอยู่ที่เนิน ทางลงฝั่งกะรนกับกะตะยาว และเบรกจะร้อนถ้าคุณเหยียบค้างแทนการใช้เกียร์ต่ำ ลงด้วยเกียร์ที่ถูกจำกัดไว้ ให้เครื่องช่วยหน่วงรถ แล้วใช้แป้นเป็นช่วงสั้น ๆ

ความสูงใต้ท้องรถไม่ได้จำเป็นทุกที่ แต่มีประโยชน์ ทางแยกลงไปหาดเปลี่ยวระหว่างอ่าวเป็นทางดิน และรถเตี้ยจะครูดท้องในร่องล้อ รถอเนกประสงค์ปิดคำถามนั้น ส่วนรถอีโคโนมีอยู่บนยางมะตอยได้สบายและไม่ต้องไปลองทางดินที่อยู่ไกล

ทรายกับเกลือ รถที่จอดชิดชายฝั่งจะมีคราบเคลือบภายในวันเดียวและเห็นได้บนสีรถ การล้างรถหลังวันแบบนั้นเป็นเรื่องปกติของคนที่นี่ และร้านเช่าแต่ละแห่งก็มองเรื่องรถที่คืนมาสกปรกต่างกัน ส่วนใหญ่มองแบบเข้มงวด

น้ำมันตลอดเส้นทาง

ปั๊มตั้งอยู่ในย่านใหญ่ ทั้งบางเทา ป่าตอง กะตะ และช่วงที่เข้าใกล้ตัวเมือง ส่วนระหว่างอ่าวไม่มีเลย เติมให้เต็มถังตั้งแต่ต้นทางดีกว่าไปเติมตอนที่เข็มอยู่ช่วงสุดท้าย

จอดรถที่หาดแต่ละแห่งตรงไหน

หาดทางเหนือใจกว้าง ไหล่ทางกว้าง มีลานดินใต้ต้นไม้ และมีที่ว่างเกือบตลอด ในยางกับในทอนก็เหมือนกัน มีแถวร้านอาหารเรียงอยู่ตามถนน

บางเทากับสุรินทร์เริ่มคับขึ้นแล้ว ที่จอดแบบเก็บเงินตีเส้นไว้ตรงทางเข้าหาด และมีป้ายห้ามจอดตั้งอยู่ตามถนน ส่วนกมลาสงบกว่า มีที่จอดตามแนวถนนเลียบหาด แม้ในไฮซีซั่นตอนเย็นจะไม่เหลือที่ว่างเลยก็ตาม

ป่าตองยากที่สุด ถนนแคบและเดินรถทางเดียว ลานจอดเก็บเงินและเต็ม แถมมีการยกรถอยู่จริง ง่ายกว่าคือทิ้งรถไว้ในอาคารจอดของห้างแล้วเดิน ส่วนกะรนกับกะตะง่ายกว่า มีช่องจอดตามถนนที่อยู่เหนือหาด และในหานมีลานแถวหนองน้ำ

กติกาสีขอบทางใช้เหมือนกันทั้งแนวชายฝั่ง ขาวแดงคือห้ามจอด และในย่านที่นักท่องเที่ยวเยอะเรื่องนี้บังคับใช้จริงมากกว่าในย่านที่คนอยู่อาศัย

หาดต่างกันอย่างไรในสายตาคนขับรถ

ทางเหนือแปลว่าทางตรงยาว จอดง่าย และคนน้อย โดยแลกกับการที่ต้องขับออกไปหาร้านอาหารหรือร้านค้า ช่วงกลางแปลว่าตึกหนาแน่น เลี้ยวเยอะ รถติดตอนเย็น และลานจอดเต็ม ส่วนทางใต้แปลว่าอ่าวสวย ทางลงกับทางขึ้นชัน และถนนแคบที่ไม่มีไหล่ทาง

สำหรับวันแรกที่ได้รถมา ทางเหนือคือทางเลือกที่ดีที่สุด เพราะมันสงบและความผิดพลาดตรงนั้นราคาถูก เก็บป่าตองกับถนนเขาทางใต้ไว้วันที่สามหรือสี่ ตอนที่คุ้นกับรถคันนั้นแล้วจริง ๆ

หาดเปลี่ยวมีอยู่ระหว่างอ่าวใหญ่ ไปถึงได้ด้วยทางดินที่ไม่มีป้ายบอก อย่าลงไปตอนฝนตก เพราะการไต่กลับขึ้นมาบนดินเหนียวที่เปียกยากกว่าตอนลงมาก

ถ้ามีเวลาแค่ครึ่งวัน เลือกฝั่งเดียวแล้วอยู่กับมันให้เต็มที่ ดีกว่าไล่ให้ครบทั้งแนวแล้วจำไม่ได้ว่าหยุดที่ไหนไปบ้าง เพราะทุกจุดถูกบีบเหลือสิบนาทีเท่ากันหมด

จัดวันเดียวตามแนวตะวันตก

แผนที่ใช้ได้จริงคือเริ่มจากทางเหนือตั้งแต่เช้า ลงเล่นน้ำที่ในยางตอนที่ยังไม่มีคน กินกาแฟที่บางเทา แล้วต่อสุรินทร์กับกมลา กินข้าวเที่ยงที่ป่าตอง หรือที่กะรนถ้าอยากเลี่ยงคนแน่น ตอนเย็นขึ้นจุดชมวิวเหนือกะตะแล้วไปดูพระอาทิตย์ตกที่ในหาน

ช่วงต่อระหว่างจุดบนเส้นทางนั้นสั้น ยาวที่สุดคือกมลาไปป่าตองที่ต้องข้ามเนิน ส่วนขากลับบ้านเกือบทุกครั้งเกิดขึ้นในความมืด และบนถนนเขาทางใต้ตอนกลางคืนควรลดความเร็วลง

สำหรับคนที่พักอยู่ฝั่งตะวันออกหรือในเมือง ง่ายกว่าคือเข้าสู่ชายฝั่งตรงกลาง คือผ่านกะตะหรือป่าตอง แล้วเลือกไปทางเดียว วันที่ประกอบขึ้นจากปลายทั้งสองด้านของชายฝั่งจะกลายเป็นการวิ่งแข่งที่ไม่ได้หยุดที่ไหนเลย

ถ้าอยากได้รถที่เอาอยู่ทั้งถนนเลียบชายฝั่งและทางดินลงหาดเปลี่ยว บอกไว้ตั้งแต่ตอนจอง ทักมาทาง WhatsApp พร้อมวันที่ หรือ Telegram ถ้าถนัดกว่า ค่าเช่าจ่ายผ่านพร้อมเพย์หรือเงินสดก็ได้ตามสะดวก